Czy to koniec tłustych lat bankierów inwestycyjnych?

Czy bankierzy muszą martwić się o swoje bonusy, a nawet o miejsca pracy?

23 czerwca 2016 roku słowo ludu się rzekło i opuszczenie Unii Europejskiej miało przynieść ze sobą nowy handel, wolny przepływ pieniędzy oraz wyższy poziom dobrobytu. Taki stan rzeczy wymalowała sobie także część bankierów z londyńskiego City, obrazując sobie uwolnienie z unijnych regulacji oraz wykorzystanie międzynarodowych kontaktów.

Stan faktyczny wygląda jednak nieco inaczej. Podczas gdy w brytyjskim parlamencie doszło do kolejnej nieudanej debaty dot. Brexitu, bankierzy powoli dostrzegają płynące ryzyko z kurczącego się rynku oraz zamartwiają się chaotycznym wyjściem z UE. Czy powinni mieć powód do obawy o wypłatę stanrdadowych bonusów, a może nawet o swoich stanowiskach pracy?

Prognozy od początku roku 2019 są dosyć ponure, a sami bankierzy twierdzą, że zamiast homarów zajadać się będą donut’sami (pączek z dziurą) – czyli liczyć mogą na co najwyżej na “zerowe podwyżki”. Dział kadr Options Group corocznie szacuje pulę wynagrodzeń sektora finansowego. Według ich analiz wypłata wynagrodzeń oraz bonusów, które zostały dokonane w tym roku na rok 2018 skurczą się w skali światowej o 0,6%. W stosunku do ubiegłego roku była jeszcze mowa o plus 1,0%. Ergo: wiele bankierów inwestycyjnych zyska w bieżącym roku wyraźnie mniej. Względem IPO, fuzji oraz przejęć analitycy prognozują wzrost o 0,3% – w 2017 r. skala wzrostów wynosiła +10,0%.

Podczas gdy wynagrodzenie w sektorze finansowym Stanach Zjednoczonych spada o 0,4%, to w Europie, Arabii czy w Afryce musimy mówić o spadku aż o -1,7%. Stosunkowo dobrze trzyma się jednak segment fuzji (M&A), który w USA wykazuje wzrost o 2,7%, jednakże po drugiej stronie oceanu notuje się spadek o 5,3%.

O tym, że w Nowym Jorku zarabia się więcej niż w Londynie, w Frankfurcie, nie wspominając o Warszawie, nie jest niczym nowym. Zaskakuje natomiast tempo w jakim rośnie różnica płac. Uważa się, że Londyn nie będzie w najbliższym czasie dogonić Nowego Jorku. Wręcz przeciwnie – różnice będą się zaostrzać.

“Z powodu obawy przed twardym Brexitem, który może mieć wpływ na europejską klientelę, co raz więcej banków przenosi swoje biznesy na kontynent.”, mówi Dirk Friedrich, partner i headhunter jednej z dużych firm doradczych i ponownie nawiązuje do donuta, który jest synonimem skreślenia wszelkich bonusów. Tezę tę potwierdza inny londyński bankier, który twierdzi, że wiele banków wykorzystuje sytuację wokół Brexitu, aby uniknąć wypłatę wysokich bonusów swoim bankierom – nawet tym z długim stażem pracy.

Globalna sprawa bonusów

Sprawa nie dotyczy tylko Londynu. Według niemieckiego analityka Reto Jauch, sytuacja widoczna jest oczywiście także w Frankfurcie. Deutsche Bank oraz Commerzbank (główny akcjonariusz mBanku) wykazują gorsze wyniki finansowe, co prowadzi do ograniczenia wypłaty bonusów. Dobrym płatnikiem bonusów był jednak Deutsche Bank, który pomimo stratnego roku 2017 wypłacił swoim bankierom bonusy w wysokości 2,2 miliarda EUR. Taka sytuacja ma się rzekomo zakończyć, ponieważ zarząd banku zdecydował o skróceniu bonusów.

Podczas gdy w Europie możemy mówić o skróceniu wypłat bonusów, po drugiej stronie atlantyku istnieje nadal gro instytucji, które płacą po prostu dobrze. Jak donosi Reuters, największy amerykański bank JP Morgan Chase podwyższa pulę wypłat o 3%. Zyskać mają przede wszystkim działy zajmujące się handlem akcjami oraz fuzjami. Financial Times donosi, że także Goldman Sachs oraz Morgan Stanley mogą być w stanie podnieść koszyk wypłat bonusów o 3%. I to pomimo skandalu korupcyjnego wokół malezyjskich obligacji państwowych 1MDB.