Ostatnie sesje na dwóch z trzech polskich indeksów wyglądają byczo, ale nadal brakuje tej kropki nad i. Całkowicie inaczej wygląda indeks najmniejszych spółek, czyli sWIG80. Mamy tutaj do czynienia z wyraźną siłą podaży, która nie pozwala bykom zainicjować ruchu wzrostowego. Oznacza to, że spółki z tego indeksu są po prostu słabe i pomimo ewentualnego wyprzedania, nie wskazywały od dawna ochoty na wzrost.

Sytuacja mWIG40 oraz WIG20 jest do siebie zbliżona: indeks średniaków ma się wyśmienicie i znajduje się na wieloletnich maksimach. Tworzy się tam od okolic kwietnia br. formacja techniczna a’la trójkąta zwyżkującego. WIG20 natomiast jakby nieśmiało chciał forsować majowe szczyty – tutaj wyraźnie przeszkadzają ostatnie zachowanie większych sąsiadów, w szczególności amerykańskiego S&P500.

Korelacja WIG20/mWIG40

Powyżej dokładnie widać, że mWIG40 dosłownie wystrzelił i konsoliduje się z prowzrostowym nastawieniem w rejonie 4700-4900. WIG20 także dokonał “wystrzału”, ale impuls wzrostowy nie jest aż tak imponujący. Scenariusz wzrostowy pozostaje niezachwiany.

A co z maluchami?

sWIG80

Indeks sWIG80 w końcu dotarł do SMA200, luki wzrostowej z lutego br. oraz małego wsparcia poprzedzającego lukę. Mamy w takiej sytuacji najlepsze podłoże do tego, aby ta silna przecena się zakończyła. Uważam, że jutrzejsza sesja powinna być tą decydującą na tym indeksie, bowiem wykres ponownie utworzył świeczkę niezdecydowania w nietuzinkowym miejscu. Pomijam aspekty wyprzedanych wskaźników (nie tylko te na wykresie), ale pozwolę sobie zauważyć na wolumen w ostatnich dniach – jeden z najwyższych w ostatnim czasie, a to rzutować będzie na wykres tygodniowy w zależności od tego, jak indeks zakończy jutro sesję.

W skrócie: byki do dzieła! W innym przypadku będziemy mogli mówić o trendzie spadkowym, a taka konstelacja niechętnie prowadzić będzie wzrosty.